Naturalne kadry, które zapamiętasz nie za to, jak wyglądały, tylko za to, co przy nich czułeś.

Naturalnie, nie na pokaz

Na Orawie i Podhalu światło potrafi zmienić się trzy razy w ciągu jednej sesji. Nauczyłem się z tym nie walczyć — to jedna z tych rzeczy, których nie wyczytasz z żadnego kursu, tylko wypracujesz latami stania z aparatem tam, gdzie akurat coś się dzieje.

Zaczęło się od zwykłej ciekawości, czy da się złapać moment, zanim on zniknie. Skończyło się na tym, że dziś robię to zawodowo, a to pytanie wciąż mi towarzyszy — tylko teraz z Waszymi historiami w kadrze, nie moimi.

Jestem samoukiem. Uczyłem się tak, jak większość rzeczy, które naprawdę mnie interesują — próbując, psując, poprawiając, aż zaczęło wychodzić. Kursy dołożyłem później, nie dlatego, że musiałem, tylko dlatego, że lubię wiedzieć więcej niż wystarczająco.

Najlepiej czuję się tam, gdzie dzieje się coś prawdziwego — komunia, wesele, impreza rodzinna, event, na którym ludzie zapominają, że w ogóle jest fotograf. Z tego samego powodu nie przepadam za mocną obróbką — wolę, żeby zdjęcie za dziesięć lat wyglądało jak wspomnienie, a nie jak trend, który akurat wtedy był modny.